Yol Ar­ka­daş­la­rım – Muzaffer Yegül

Yol Ar­ka­daş­la­rım – Muzaffer Yegül

Yol Ar­ka­daş­la­rım

Muzaffer Yegül

Do­ğa­nın yay­dı­ğı se­vinç­le bir akşam yü­rü­yü­şün­de­yim. Par­ku­run ba­şın­da üç iri köpek kar­şı­lı­yor beni. Yak­laş­tık­ça bir­bi­ri­mi­zi daha iyi gö­rü­yo­ruz. Yarı ay­dın­lık sokak lam­ba­la­rı­nın ışı­ğın­da baş­lar eğik, ku­lak­lar sar­kık, bacak ara­sı­na kıv­rıl­mış kuy­ruk­lar ha­re­ket­siz. Te­dir­gin­lik, biraz da korku. “Na­sıl­sı­nız” di­ye­rek kur­du­ğum göz te­ma­sıy­la tek tek baş­la­rı­nı ve tüy­le­ri­ni ok­şu­yo­rum. Kısık göz­ler hemen açı­lı­yor, ku­lak­lar dik­le­şe­rek hızlı so­lu­may­la gelen sa­mi­mi bir hı­rıl­tı baş­lı­yor. Ya­kın­lı­ğı­mı his­se­din­ce sağa sola at­la­ya­rak de­vi­nen kuy­ruk­la­rıy­la yer­le­rin­de du­ra­mı­yor­lar. Mü­kem­mel bir bağ olu­şu­yor ara­mız­da. Aile­nin bir uzan­tı­sı olu­yo­rum. Kö­pek­ler­le ya­kın­laş­ma­nın gi­ze­mi… Ko­şul­suz sev­gi­de bir hatır sor­may­la gelen mut­lu­luk di­yo­rum, bu kadar kolay… Anın do­ğal­lı­ğın­da yaşam ener­ji­le­ri­mi­zi akı­tı­yo­ruz bir­bi­ri­mi­ze. Ek­sik­le­ri­miz ta­mam­la­nı­yor. He­ye­can­lı ve artan bir şef­kat­le do­lu­yum. Bu anın bit­me­si­ni is­te­mi­yo­rum.

Yağ­mur dı­şın­da su yüzü gör­me­yen tüy­le­ri ışıl ışıl değil dost­la­rı­mın. Alım­lı da sa­yıl­maz­lar. Ama se­ve­cen, içten ve do­ğal­lar. Duy­gu­la­rı­nı an­la­ta­cak söz­cük­le­ri ol­ma­sa da sev­gi­mi­zin di­lin­de or­tak­la­şı­yo­ruz. Ba­kış­lar! Franz Kafka’dan ödünç ala­rak söy­ler­sek; “Bütün so­ru­la­rın ce­vap­la­rı, bir kö­pe­ğin ba­kı­şın­da gizli.” sanki.

Bugün yal­nız de­ği­lim di­yo­rum, üç ya­re­nim pe­şim­de. Yü­rü­yü­şe baş­lı­yo­ruz. Bir tur bin üç yüz metre. Dört turla bi­tecek. Adım­la­rı­mız bir­bi­ri­ne ka­rı­şır­ken rit­mik ha­re­ket­ler­le bana eşlik edi­yor­lar. Ara sıra di­zi­li­şi­mi­zin di­sip­li­ni bo­zul­sa da yan yana, art arda, şa­şı­la­cak bir uyum için­de­yiz. Eği­lin­ce, ter­le­yen dil­le­rin­den düşen dam­la­cık­la­rı gö­rü­yo­rum. Çı­kar­dık­la­rı ses­ler­le çok mut­lu­lar. Ya­vaş­la­dı­ğım­da ya­vaş­lı­yor, hız­la­nın­ca hız­la­nı­yor, ben du­run­ca onlar da du­ru­yor. Arada bir ge­ri­le­ye­rek bir­bir­le­riy­le oy­na­şı­yor, sonra hızla ko­şa­rak bana ye­ti­şi­yor, sevgi gös­te­ri­le­ri­ni sav­sak­la­mı­yor­lar. Ak­şa­mın aya­zın­da o kadar ra­hat­lar ki… Yü­rü­yü­şün ver­di­ği ke­yif­le daha bir can­la­nı­yo­rum.

İkinci turda “haydi gidin, ken­di­ni­zi daha fazla yor­ma­yın” desem de ay­rıl­mı­yor­lar ben­den. Hızlı yü­rü­yü­şe devam di­yo­rum o zaman. Üçün­cü tur, dör­dün­cü ve son turla yü­rü­yü­şü bi­ti­ri­yo­ruz. Onlar da yo­rul­du ben de… Sevgi çem­be­rin­de­yim yine. Tüy­le­ri­ni ok­şu­yo­rum dost­la­rı­mın, üç kol­dan üze­ri­me at­la­ya­rak kar­şı­lık ve­ri­yor­lar, dil­le­ri yü­zü­me ya­pı­şı­yor. Bu sevgi gös­te­ri­sin­den ka­çı­ra­mı­yo­rum yü­zü­mü. Çocuk gi­bi­ler. “Tamam di­yo­rum artık, ben evime gel­dim, siz de gidin!”. Ne­re­ye gi­de­cek­ler? Her yer on­la­rın, hiç­bir yer on­la­rın değil. Ka­pı­dan uzak­laş­mı­yor­lar bir türlü. Bir haf­ta­dır yal­nı­zım, evde yi­yecek de yok. Yakın bir lo­kan­ta­dan bir şey­ler almak ge­li­yor ak­lı­ma. Bir­lik­te gi­di­yo­ruz. Lo­kan­ta­dan bir­kaç kap yemek ko­yu­yo­rum ön­le­ri­ne. Onlar aç­lık­la­rı­nı gi­der­me te­la­şın­day­ken “çok ter­li­yim dost­la­rım” deyip buruk bir duy­guy­la usul­ca uzak­la­şı­yo­rum ora­dan. Yarın yine gö­rü­şü­rüz.

Yol Ar­ka­daş­la­rım – Muzaffer Yegül (6 Yorum)

  1. Kutlarım Muzaffer”im. Onlarda sevildiğini bilirler, yaklaşım önemli. Bahçeli evim olsa kesin bir köpeğim olur. Sadık vefalı. İnsanlar gibi değiller. Hiç olmazsa riya yok içlerinde. Sevgiyle hep…

  2. Orada Muzaffer değil de Halil var sanki. Benim duygularımı yansıtmış. Kutluyorum.

  3. O güzelleri ne de güzel anlatmışsınız üstadm. Bizim sokağın, bahçenin de vazgeçilmezleri.

  4. Dostlarla sıcak bir karşılaşma ve yarenlik ediş. Çok güzel olmuş Emeğinize sağlık.

  5. Başta dergimiz çalışanları ve Cüneyt Tanyeri hocama sayfalarında yer verdikleri, yazar şair dostlar İsmet abim, Halil Güney, Sadık Medin, Mehmet Önder’e gönendiren yorumları, ve tüm beğeniler için teşekkür ediyorum. Sevgi ve sağlıkla.

  6. İnsan severliğinin bir ölçütü gibi bu duyarlı anlatın sevgili Muzo. Onlar varsa biz de varız diyorsun sıcak, içten bir dille… Doğasıyla ve insanıyla bir bütünsellik içinde.Kutluyorum seni içtenlikle…

%d blogcu bunu beğendi: