Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan 22 Ağustos 1926, Tarsus / İçel’de doğdu. Ekrani mahlasını da kullandı. Eskişehir Ticaret Lisesi (1946) mezunu. Çeşitli banka ve gazetelerde çalıştı. Türkiye İş Bankası Halkla İlişkiler Müdür Yardımcısı iken 1977’de emekliye ayrıldı. Emekli olduktan sonra kendi adına kurduğu sanat galerisini yönetti.

1940 yılından itibaren yazmaya başladığı aşk, ayrılık, özlem temalarını yoğunlukla işlediği şiirleriyle tanındı. Bir kısmı bestelenen şiirleri otuzdan fazla kitapta toplandı. Mizah dergileri ile gazetelerde güncel durumları eleştiren şiirler yazdı. 1961’de üç kez intiharı denedi. 1973’te oğlu Vedat’ın yirmi dört yaşında iken intihar etmesi sanat hayatında bir dönüm noktası oldu. İntihara Yergi şiirini yazdı. Daha özlü şiirlere yöneldi, aruz ölçüsüyle rubailer yazdı. Şiir kitapları dışında dört düzyazı eseri vardır. On üç antoloji hazırladı. Şiir kitaplarının birçok kez yeni ve toplu basımları yapıldı.

Ümit Yaşar Oğuzacan 4 Kasım 1984’te İstanbul’da aramızdan ayrıldı.

ESERLERİ:

ŞİİR:

İnsanoğlu (1947), Deniz Musikisi (1947), Dillere Destan (1954), Dolmuş (1955), Aşkımızın Son Çarşambası (1955), Bir Daha Ölmek (1956), Kör Ayna (1957), İki Kişiye Bir Dünya (1957), Beni Unutma (1959),Karanlığın Gözleri (1960), Akıllı Maymunlar (1960), Seninle Ölmek İstiyorum (1960), Üstüme Varma İstanbul (1961), Sahibini Arayan Mektuplar (1961), Yeni Dünya Rekora (1961), Sevenler Ölmez (1962), Çigan Gözler (1962), Ötesi Yok (1963), Hüzün Şarkıları (1964), Bir Gün Anlarsın (1965), Sadrazamın Sol Kulağı (1965), Mihribana Şiirler (1965), Taşlar ve Başlar (1966), Seni Sevmek (1966), İnşallahla Maşallahlar (1966), Toprak Olana Kadar (1968), Göbek Davası (1968), Ben Seni Sevdim mi (1968), Halktan Yana (1969), Aşk mıydı O (1969), Önce Sen Sonra Ben (1971), Rubailer (1972), Yalan Bitti (1975), Acılar Denizi (1977), En Eski Yalnızlığımdır Aşk Benim (1978), Dikiz Aynası (1982), Şiirle Kırk Yıl (1982), Yüzyıl Yanarım Yanmayı Öğrendimse (1983), Şiir Denizi I-II (2003).

ANTOLOJİ

(Tarık Dursun K. İle): Şiirimizde Aşk ve Kadın, Şiirimizde Ölüm, Şiirimizde İstanbul, Şiirimizde Ayrılık, Şiirimizde Taşlama (1962).

HAKKINDA YAZILANLAR: Gültekin Samanoğlu / Hisar’dan Portreler (Hisar, sayı: 28, Ağustos 1952), Mehmet Kaplan / Cumhuriyet Devri Türk Şiiri (1973, s. 492-495), Yurt Ansiklopedisi (c. V, 1982), Atilla Özkırımlı / Türk Edebiyatı Ansiklopedisi (1982), Metin Celâl / Yalan Bitti (Sombahar, sayı: 13, Eylül-Ekim 1992), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), TBE Ansiklopedisi (c. 2, 2001), Halil Soyuer / Şair Dostlarım (2004).