İlinsin Kıssaları / Semih Bilgiç

şöyle bir bakındım çevreme ne harikalar vardı
görmeden anlamadan içimizde dolaşırlardı
bir ara onları yazmak düşüncesi iyice sardı

gün herkes gibi onların da üstüne ışırdı
olduk olmadık işler onu hemen karşılardı
pek de aldırış etmez olmuştu artık aşinaydı

her damara basışın gürültüsüyle uyanırdı
dam çökerdi üstüne ne de bayılırdı
yine de zor yaşamını doğal sayardı

iyi kötü kendi işinde gücünde yaşardı
yok diyemem kötüydü herkese yardıma koşardı
gerçi düştüğünde el ona soğuk bakardı

insanlık adına diye kendisi bazen aç yatardı
bilmem ki ne’dense yolunda kararlıydı
yanlışı doğruyu değil anlattığım yaptığıydı

böyle gelmiş böyle giderdi bazıları
içlerinde sevgi tohumları kök salmıştı
belki şimdi hiç anılmaz unutuldu adları

ama sevebilmeyi başaranlar yaşardı
bir zamanlar yeryüzünde bilinsin kıssaları

      

İlinsin Kıssaları / Semih Bilgiç (1 Yorum)

  1. İz sürmek senin işin ben belirsiz giderim.
    Karanlık çökse bile yadırgamaz gözlerim.

%d blogcu bunu beğendi: