Godot’yu Boşuna Beklerken / Ahmet Zeki Yeşil

Godot’yu Boşuna Beklerken / Ahmet Zeki Yeşil

“Ne­re­de­sin Godot?”

Hani, ne­re­ye git­sem ben­den önce orada ola­cak­tın. Boşu bo­şu­na bek­let­tin. Allah seni kah­ret­sin! Oysa sana, kim­sin ne­ci­sin diye sor­ma­mış­tım. Re­fe­ran­sı­na bak­ma­mış­tım. Kim­se­le­re, bir şey söy­le­me­den bek­le­miş­tim seni. Senin yü­zün­den ağaç olup ye­şer­dim.

“Godot, bana yamuk yap­maz” di­yor­dum.

Yap­tın! Hem de, beni dan­söz gibi oy­nat­tın. Ökü­zün trene bak­tı­ğı gibi bak­tım yol­la­rı­na. Zaman su gibi aktı, ben yo­rul­dum. Gel­sey­din, key­fim ge­lecek ve her şey de­ği­şe­cek­ti. Ada­let te­cel­li edecek, Fah­ri­ye Abla se­vi­ne­cek­ti. Bahar ge­lecek, ay­çi­çek­le­ri bize doğru dö­ne­cek­ti. Göz­ya­şın­da değil, Nisan yağ­mur­la­rın­da ıs­la­na­cak­tık. Bir­lik­te, gök­ku­şa­ğı­nın al­tın­dan ge­çe­cek­tik. İçi­miz­de sancı, ka­fa­mız­da en­di­şe ol­ma­ya­cak­tı.

Has­ret mek­tup­la­rı oku­ma­ya­cak­tık. Di­li­miz, kal­bi­mi­zin ya­lan­cı şa­hi­di ol­ma­ya­cak­tı. Ve bitti de­ni­len yerde baş­la­ya­cak­tı aşk. İçimiz pır­pır edecek, ço­cuk­lar bay­ram sa­bah­la­rı­na uya­na­cak­tı. Bir­lik­te uçurt­ma uçu­ra­cak­tık.

Sis çök­me­ye­cek­ti göz­le­ri­mi­ze. Yol­la­rın­da göl­ge­miz can­sız yat­ma­ya­cak­tı. Bir gü­ver­ci­nin ruh te­dir­gin­li­ğin­de ya­şa­ma­ya­cak­tık. İçi­miz­de­ki ür­per­ti se­si­mi­ze yan­sı­ma­ya­cak­tı.

“İyi ki var­sın” de­me­ye­ce­ğim artık.

Her si­ga­ra­da yanıp küle dön­me­ye­ce­ğim.

“Beni kan­dır­dın ya Godot, helal olsun sana…”

Hep bir eksik vardı as­lın­da, en çok da sol ya­nım­da. Bu sa­at­ten sonra gel­me­sen de olur. Gel­sen, mev­zu­ata ta­kı­lır­sın. Alım gücün düşer. Boş sa­ha­da top koş­tu­ra­maz­sın. Dizi man­ya­ğı olur­sun da ruhun duy­maz.

Sa­ba­hın kö­rün­de kapın ça­lın­sa, sütçü geldi sa­nır­sın ama ya­nı­lır­sın.

An­la­dım Godot, sen hak­lı­sın. Keşke bu­ra­da ya­şa­say­dın mu­hab­be­ti yap­ma­ya­ca­ğım. Bu­ra­lar sana göre değil. Bu­ra­lar­da laf çok, ic­ra­at yok.

Var­sın yü­re­ğim­de fır­tı­na­lar kop­sun. Sus­tu­ra­ca­ğım saati, dur­sun zaman. Gök­yü­zü­nü ve top­ra­ğı sev­mek­ten vaz­geç­me­ye­ce­ğim.

Adını “Ve­fa­sız” diye ana­ca­ğım.

Seni bek­le­me­ye­ce­ğim, gelme Godot…