Cengiz Bektaş

Cengiz Bektaş

Cengiz Bektaş

Mimar, şair ve yazar Cengiz Bektaş 26 Kasım 1934 De­niz­li do­ğum­ludur. İlk ve ortaöğrenimini İstan­bul’da tamaladı. Dev­let Güzel Sa­nat­lar Aka­de­mi­si Mi­mar­lık Bö­lü­mü (1956), Münih Tek­nik Üni­ver­si­te­si Mi­mar­lık Bö­lü­mü (1959) me­zu­nu. Mimar Sinan Üni­ver­si­te­si Şe­hir­ci­lik ve Mi­mar­lık Bö­lü­mü’nde (1961-62, 1999-2000), Zafer Mü­hen­dis­lik Mi­mar­lık Yük­sek Okulu’nda (1967-69) ve Trak­ya Üni­ver­si­te­si’nde (1998-99) öğ­re­tim üyesi ola­rak görev aldı. Münih (1959-61), An­ka­ra ve İstan­bul’da (1962-2000) ser­best mi­mar­lık, An­tal­ya Bü­yük­şe­hir Be­le­di­ye­si’nde da­nış­man­lık (1999-2000) yaptı. 1959’dan iti­ba­ren ser­best mimar ola­rak ça­lış­ma­la­rı­nı sür­dü­ren Bek­taş, konuk öğ­re­tim gö­rev­li­si ola­rak Ma­ke­don­ya, Al­man­ya ve ABD’de bu­lun­du. Ay­rı­ca Tür­ki­ye Ya­zar­lar Sen­di­ka­sı genel baş­kan­lı­ğı (1999-2005) ile Tür­ki­ye-Yu­na­nis­tan Dost­luk Der­ne­ği baş­kan­lı­ğı gö­rev­le­ri­ni üst­len­di. Mi­ma­ri tasa­rımlarında iş­lev­sel bir tutum iz­le­di­ği görü­lür.

Cen­giz Bek­taş, Türk Dil Ku­ru­mu bi­na­sı pro­je­siy­le 1978 Ulu­sal Mi­mar­lık Ser­gi­si Ödülü’nü, “Ak­de­niz Üni­ver­si­te­si Olbia Sos­yal Özeği” pro­je­siy­le 2001 Ağa Han Mi­mar­lık Ödül­lü’nü aldı. Ta­mam­la­dı­ğı diğer mi­ma­ri ta­sa­rım­la­rı ara­sın­da İstan­bul “Ulus­la­ra­ra­sı En­düst­ri ve Ti­ca­ret Ban­ka­sı” (1985-1986), Aydın “Af­ro­dis­yas Ek Mü­ze­si” (2006-2007) bi­na­la­rı bu­lun­mak­ta­dır.

Mi­mar­lık­ta Eleş­ti­ri (1967) adlı ki­ta­bıy­la 1968 yılı Türk Dil Ku­ru­mu İnce­le­me-Araş­tır­ma Ödü­lü­nü, bir şiiri ile de TRT 1970 Sanat Ödül­le­ri Ya­rış­ma­sı’nda Tek Şiir Ba­şa­rı Ödü­lü­nü ka­zan­dı. 2003’te Truva Şiir Ödülü ve Ro­man­ya Bal­kan Kül­tü­rü­ne Katkı Ödü­lü­nü, Dün Bugün ile 2007 Cey­hun Atuf Kansu Şiir Ödü­lü­nü aldı. Ay­rı­ca çe­şit­li mi­mar­lık ve şe­hir­ci­lik ku­ru­luş­la­rın­dan çok sa­yı­da mi­mar­lık ödülü aldı. Bazı şiir ve öy­kü­le­ri çe­şit­li dil­le­re çev­ril­di. Ak­de­niz adlı şiiri Aylin Li­va­ne­li ta­ra­fın­dan bes­te­le­ne­rek ses­len­di­ril­di.Cen­giz Bek­taş, yazı ya­şa­mı­na bir De­niz­li ga­ze­te­si­ne yaz­dı­ğı fık­ra­lar­la gir­di (1950). Şiir ve ya­zı­la­rı, Fazıl Hüsnü Dağ­lar­ca’nın çı­kar­dı­ğı Türk­çe der­gi­sin­de (1960) baş­la­ya­rak Dost (1963), Sanat Sa­nat­çı­lar (1965), Türk Dili (TDK, 1968-83), Yazko Ede­bi­yat, Var­lık, İnsan­cıl, Güzel Ya­zı­lar, Ev­ren­sel Kül­tür, Kıyı gibi der­gi­ler­de ya­yım­lan­dı. Şi­ir­le­ri, de­ne­me ve in­ce­le­me­le­ri­nin yanı sıra mi­mar­lık üze­ri­ne yazı ve ko­nuş­ma­la­rıy­la da ta­nın­dı.

ESER­LERİ:

ŞİİR: Kişi (1964), Ak­de­niz (1970), Mor (1974; yeni bas., bütün şi­ir­le­ri, 1998), Dört Ki­şiy­di­ler Bir de Ben (1975), Yer­yü­zü­nün Yü­re­ği (1978), Yer­de­li Gök­de­li (1980), Zey­tin­li Fırın So­ka­ğı (1981), Güz Ey (1983), Dört Ki­şiy­di­ler Bir de Ben + Us­ta­la­rım (1984), Fide (1987), On’u Bir­den (1992), Us­ta­la­rım, Dış­la­rın İçi (1994), Su Bel­le­ği (1998), Su Göl­ge­si (2002), Sevgi Al­nı­mın Teri (2003).

DE­NE­ME-İNCE­LE­ME: Mi­mar­lık­ta Eleş­ti­ri (1967), Bedri Rahmi Na­kış­lı Bir De­ne­me (1975), Benim Oğlum Bina Okur (1980), Du­var­la­rın Dışı da Senin (1982), Yuva mı Mal mı (1983), Kimin Bu So­kak­lar Alan­lar Kent­ler (1987), Hoş­gö­rü­nün Öteki Adı: Kuz­gun­cuk (1996), Kül­tür Kir­len­me­si (1996), Kent (1996), Ev Alma Komşu Al (1996), Ya­şa­ma Kül­tü­rü, Bak Bak De­sin­ler (1998), Barış Sof­ra­sı (2001), Kent­li Olmak ya da Ol­ma­mak (1999-2004).

DER­LE­ME: Ko­ca­si­nan (1968), Halk Yapı Sa­na­tın­dan Bir Örnek: Bod­rum (1977), An­tal­ya (1980), Ba­ba­dağ Ev­le­ri (1987), Şi­rin­köy Ev­le­ri (1987), Ak­şe­hir Ev­le­ri (1987), Ko­ru­ma Ona­rım (1992), Ku­şa­da­sı Ev­le­ri (1992), Mi­mar­ca Merme (1993), Kuş Ev­le­ri (1994), Türk Evi (1996), Sel­çuk­lu Ker­van­sa­ray­la­rı (1999), Halk Yapı Sa­na­tı (2001).

ÇOCUK KİTABI: Koca Rıza (1981), Usta ile Çırak (1989), Ebe­me­vi (1989), Sev­giy­le Yap (1990), Çağıl Nasıl Mavi Oldu? (1995), Kitap Bah­çe­si I-II (2005).

ÇEVİRİ: Çiz­me­li Kedi (1981), Sapp­ho (şiir, Azra Erhat ile, 1978).

MİMARİ: Top­rak Mah­sul­le­ri Ofisi Genel Mü­dür­lü­ğü (O. Vural ve V. Özsan ile bir­lik­te, 1964), Tür­ki­ye Bü­yü­kel­çi­li­ği (Bonn, O. Vural ve V. Özsan ile bir­lik­te,1964), Eti­mes­gut Ca­mi­si (1965), Mer­kez Ban­ka­sı Şu­be­si (De­niz­li, 1971), Si­liv­ri Toplu Ko­nut­la­rı (İstan­bul, 1972), Ba­ba­dağ­lı­lar Çar­şı­sı (De­niz­li,1973-75), Türk Dil Ku­ru­mu Bi­na­sı (An­ka­ra, 1977), Bi­nev­ler Toplu Konut Yer­leş­me­si (Edir­ne, 1978), Demir Çelik Fab­ri­ka­sı (İzmir, 1983).

 

Tavsiye

Arif Damar