Asker Amcalar / Cüneyt Tanyeri

Asker Amcalar / Cüneyt Tanyeri

           Olmaca

Ben çocuk olsaydım eğer
Kav çakmak satardım
Bulut amcalara
Pamuk şekeri alırdım yerine
Patlamış mısır alırdım

Ben çiçek olsaydım eğer
Hiç saksı giymezdim ayağıma
Ödünç kanat alırdım
Güvercin teyzemden
Barış uçardım üstünüze

Ben ırmak olsaydım eğer
Altıma saklamazdım ayaklarımı
Öyle yaklaşmazdım denize
Düşmana yaklaşır gibi
Sürüne sürüne

Ben tüfek olsaydım eğer
Patlamazdım kimsenin üstüne
Bir tetiğimden utanırdım
Bir de eğri parmağından
İnsan amcaların

Bu ya­zı­ma Şair Ali Yüce’nin “Ol­ma­ca” isim­li şi­iriy­le baş­la­dım dost­lar. Çünkü Hasan Ali Top­taş’ın yıl­lar önce oku­du­ğum “Harf­ler ve No­ta­lar” ki­ta­bı­nı bir kez daha göz­den ge­çir­dim ve beni de­rin­den et­ki­le­yen “Ço­cuk­la­rı küçük kur­şun­lar­la mı vu­rur­lar anne?” so­ru­suy­la bir kez daha kar­şı­laş­tım. Boş­nak bir ço­cu­ğun sor­du­ğu bu so­ru­yu kö­şe­si­ne ta­şı­yan Fik­ret Bila, “Sır­bis­tan sı­nı­rı­na on ki­lo­met­re uzak­lık­ta­ki Boş­nak şehri Sreb­re­ni­ca’da ya­şa­yan, adını bil­me­di­ğim bir çocuk sor­muş bu so­ru­yu an­ne­si­ne. Ar­dın­dan da ne yazık ki, 11 Tem­muz 1995’te ya­pı­lan kat­li­am­da henüz dört ya­şın­day­ken öl­dü­rül­müş.” di­yor­du.

Bu sözü duy­du­ğum­da ol­du­ğum yerde don­dum kal­dım. Bir anda her şey an­lam­sız­laş­tı gö­züm­de. Zaman durdu ve ak­mı­yor­du… Kim bilir başka kaç çocuk ta­ra­fın­dan so­rul­du bu soru!.. Der­ken te­sa­düf bu ya, kızım ses­len­di,

“Baba çok güzel bir film var, gel iz­le­ye­lim.”

Kı­zı­mı kır­ma­dım el­bet­te. Geç­tik te­le­viz­yo­nun ba­şı­na filmi iz­le­me­ye baş­la­dık. Film­de bir robot emb­ri­yo­la­rı bir­leş­ti­re­rek dün­ya­ya ge­tir­di­ği be­be­ği uyut­mak için şarkı söy­lü­yor­du. Ro­bo­ta göre ön­ce­ki in­san­lar kö­tüy­dü, yok edil­me­si ge­re­kir­di. Ye­tiş­ti­re­ce­ği yeni nesil dü­rüst, ah­lak­lı, ça­lış­kan vb. özel­lik­le­re sahip ola­cak­tı. Bu uğur­da çoluk çocuk tüm in­san­lı­ğı yok etti. Ye­tiş­tir­di­ği ço­cuk­lar­dan testi ge­çe­me­yen­ler yine aynı sonla kar­şı­laş­tı.

As­lın­da bu kat­li­am ilk kez ya­pıl­mı­yor­du. Önce Av­ru­pa’dan Yeni Dünya’ya göç eden be­yaz­lar bu top­rak­lar­da ka­lı­cı olmak için Kı­zıl­de­ri­li­le­ri ço­cuk­lar da dâhil olmak üzere yok et­ti­ler. Ar­dın­dan 1770’te Avust­ral­ya Kı­ta­sı’nı keş­fe­den James Cook ön­cü­lü­ğün­de­ki İngi­liz­ler kı­ta­da­ki ye­ral­tı kay­nak­la­rı için kat­li­ama baş­la­dı ve “Abor­jin­ler” de­ni­len yerli hal­kın çok azı İngi­liz­le­rin baş­lat­tı­ğı soy­kı­rı­mın­dan canlı kur­tul­ma­yı ba­şa­ra­bil­di.

Hit­ler, sırf üstün ırk ya­rat­mak ama­cıy­la mil­yon­lar­ca Ya­hu­di’yi kat­let­ti, fı­rın­lar­da yaktı.

Vi­et­nam’da kötü adam­la­rı öl­dür­mek üzere yola çıkan ABD as­ker­le­ri ge­ril­la­la­rı bulma ba­ha­ne­siy­le bütün ül­ke­yi ateşe tuttu. Ka­dın­la­ra te­ca­vüz edil­di, be­bek­ler, ço­cuk­lar ve yaş­lı­lar vah­şi­ce öl­dü­rül­dü.

1974’te Ayşe ta­ti­le çıkıp Tür­ki­ye Kıb­rıs’a mü­da­ha­le et­me­den önce Kıb­rıs Türk­le­ri, Rum ve Yunan as­ker­le­ri ta­ra­fın­dan büyük kat­li­am ve soy­kı­rı­ma maruz kaldı. Köy­ler ba­sıl­dı, in­san­lar aile­le­riy­le be­ra­ber kat­le­dil­di.

Bu kat­li­am­lar say­mak­la bit­mez. Gelin bu ço­cu­ğun ağ­zıy­la ya­zıl­mış bir şi­ir­le bi­ti­re­lim ya­zı­mı­zı.

“bü­yü­mek is­te­mi­yo­rum anne,

hedef seç­mek­ten­se,

hedef ol­ma­yı kur­şun­la­ra,

vur­mak­tan­sa, vu­rul­ma­yı se­çi­yo­rum

 

insan in­sa­nın düş­ma­nı mıdır?

kim kırar gö­nül­le­ri,

kork­maz mı ve bil­mez mi insan

vur­du­ğu silah er geç dö­ne­cek­tir ken­di­ne

ve insan vur­du­ğu kadar vu­ru­lur bil­mez mi?

 

ço­cuk­la­rı anne, küçük kur­şun­lar­la mı vu­rur­lar?

oysa çocuk mer­ha­met de­mek­tir biraz

inan­mak­tır, bir uçurt­ma­nın de­ğer­li ol­du­ğu­na bir fü­ze­den

 

bütün bil­ye­le­ri­mi ver­sem, re­sim­le­ri­mi, to­pa­cı­mı

yet­mez mi anne, yok et­me­ye yer­yü­zün­den bütün si­lah­la­rı?

bütün oyun­lar­da ebe ol­ma­ya ra­zı­yım

yeter ki böl­me­sin bir bomba rü­ya­la­rı­mı

 

madem savaş, en çok bir ço­cu­ğun an­ne­siz ya da ba­ba­sız ol­ma­sı de­mek­tir

ebe­len­mek ve daha oyuna gir­me­mek­tir madem

ya­kı­yo­rum tahta atımı ve ta­ban­ca­mı

oyun­lar­da ne as­ke­rim bun­dan sonra, ne de pilot

söz, kul­lan­ma­ya­ca­ğım bun­dan sonra sa­pa­nı­mı

ço­cuk­la­rı küçük kur­şun­lar­la mı vu­rur­lar anne?

akar mı on­la­rın da kan­la­rı?”

Asker Amcalar / Cüneyt Tanyeri (2 Yorum)

  1. Ustam döktürmüşsün yine. Kutlarım. Yüreğin dert görmesin. Sağlıkla. Sevgiyle hep…

%d blogcu bunu beğendi: