Ali Yüce

1928’de Hatay’ın Yayladağ ilçesi Hisarcık köyünde doğdu. 1951’de Düziçi Köy Enstitüsü’nü bitirdikten sonra Anadolu’nun çeşitli köylerinde ilkokul öğretmenliği yaptı. 1961’de yeterlik sınavlarını dışardan vererek Gazi Eğitim Enstitüsü İngilizce Bölümü’nden diploma aldı. Çeşitli liselerde İngilizce öğretmenliğiyle eğitim alanındaki hizmetini sürdürdü.

İlk şiiri 1956’da Yücel dergisinde yayınlandı. Daha sonraki şiirleri Yeditepe, Türk Dili, Soyut, Sanat Rehberi dergilerinde çıktı. İlk şiirlerinde İkinci Yeni’ye başarısız öykünmeler görülür. Özellikle Edip Cansever etkisindeki bu şiirde, benzeşme, niteleme, tamlama bolluğu, aşırı soyutlamalar ve dil oyunları, aşırı bir konuşkanlık etkin. Olgunluk dönemi şiirlerinde ise Metin Eloğlu ve Can Yücel şiirinin bazı özellikleri dikkat çeker. Sözcüklerin yan yana dizilmesiyle izlenimler yaratma diye tanımlanabilecek ilginç bir teknik kullanır. İlginç ritimler, konuşma dili ve sesleniş özellikleri kullanarak şiirini geliştirdi. Yaşadığı çevreyi, toplumsal sorunları yansıtan, yer yer taşlamaya yönelen, yergi ve eleştirinin ağır bastığı toplumcu şiirleriyle tanındı.

Eserleri

Boyundan Utan Darağacı (1976)
Halk Çağı (1981)
Ortadoğu Şiirleri (1983)
Şiir Sıcağı (1984)
Anamı Arıyorum (1985)
Antakya Çarşıları (1986)
Şiir Tufanı (1989)
Taş Tanrılar (1990)
Asılacak Kitap (1991)
İnsan Tomurcukları (1991)
Yunuslama (1991)
Havalı Meryem (1994)
Sevgim Servetimdir (1997)

İnceleme
Şiirin Dili, Yapısı, İşlevi (1975)

Ödülleri
1980 Nevzat Üstün Şiir Ödülü Halk Çağı ile
1982 Yeditepe Şiir Armağanı Halk Çağı ile
1982 Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü Halk Çağı ile
1985 Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü
1994 Akdeniz Şiir Ödülü (İtalya)

Abooov! / Ali Yüce

Abooov! Bu ne dönemeç, ne yokuş öyle
Antakya’dan yüzlerce yıl uzakta
Asarcık mı bu, Şeytanistan mı yoksa
Bir karanlık ki güneş girmeye korkar
Tanrı bile üşür yarattığını gördükçe.

16 yaşında koca kafalı bir çocuk
Kur’an’ı hatmetmiş, Molla Ali
İlkokulu dışarıdan bitirir, abooov!
Kele neyine gavur okulu, yetmez mi hocalığın
Gavur mu olucun bre yeğenim.

Molla Ali kaydolmuş enstitü mektebine
Vah yeğenim, oysa sen müftü bile olur idin
Aboov, gâvur bir öğretmen oluk bre kele
Bir de şair olmak istemez mi Ali Yüce
Ataç’tan aldığı öğütle
Öğrenir İngilizceyi kendi başına.
On yıl köy öğretmenliği… sonra
Gavurca öğretmeni Ali Yüce.

Abooov! Bir de şair oluk Gavur Ali
Bre kele inanmayan görsün, aha
kitapları: Halk Çağı, Şiir Sıcağı
Boyundan Utan Darağacı
Abooov! Daha ne çok kitap bre kele
Bir de Şeytanistan romanı var ya!
Hem şair, hem Atatürkçü, hem komonist
Ali Yüce…

Ben İzmir’den, Antakya’dan Maraş’tan,
Şurdan burdan, Selman
“Ne zaman seni ansam
Mavi bir gül olacak gökyüzü…”
Asi kol kola akacak içimde anılarla
Defneler her yerde barış kokacak
Sahi neden kokacak
Şairim, güzel öğretmenim!

      

Yorum yaz