Yüreğiniz Mayın Tarlası / Adnan Sungur

/ 20 Ağustos 2018 / 77 okunma / yorumsuz

yaz akşamlarına ertelediğiniz gülüşleriniz vardı
ağustos böceklerinin şarkılarını saklardınız
dudaklarınızın uzun kıvrımlarında
mavi bir perdeydiniz her sabah denizlere açılan
gözleriniz ufuk çizgisinde
yüreğinize vuran dalgaları sayardınız birer birer
bir martı havalanırdı göğüs kafesinizden
siz uzaklara bakmanın renkli hayallerini çizerdiniz
oysa uzun bir yorgunluktu denizin ardındakini beklemek

nedense hep hüzün ısmarladınız göçmen kuşlara
gözlerinizden dökülürdü bir kadının yalnızlığı
ağzınızla hohlayıp ısıtırdınız soğuyan anılarınızı
ve her gece yenilgiye uğramış bir komutanın
sessizliği çökerdi üzerinize

kim bilir kaç geceler büyüttünüz yalnızlığınızla
uykularınız kaçardı elinizde gelincik sigarası
geceyi kırardınız kaleminizin ucuyla
bir yanınız tanımıyordu sizi
bir yanınız uzaklar da öyle özlemiş ki kendinizi
perdeleriniz açık dururdu beyaz ve tüldendi
kedilerimi balkonda beslerken sizi seyrederdim
nedense hiç fark etmediniz beni
yüreğiniz mayın tarlası bakışlarımla dokunurdum
kanım akmazdı parçalanırken her yerim

Yorum yaz

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.