Tahta Bavul / Erkan Kantarcı

/ 4 Ağustos 2016 / 26 okunma / yorumsuz

diz boyu ürkektiler
diz boyu yoksulluğun yoğun bakımında
avuç açmamanın onuru ceplerinde

tahta birer bavuldular
şose bir kara cehaletin
yitikliğinden yiğitliğe
yücel’erek b/aktılar

onlar,
ağa kovanına yamalı çomak
silkinen bozkırda serap
kocamış dünyaya koca birer tonguç’tular

yaprak yaprak uyanışları
korkularından büyük
kalkınmanın buğusunda bileylenmiş
tohumdular

eritilmiş kireç yüzleriyle
gri irfan neferleri
bir nefeslik sıtma kafesinde
bataklığı kurutan
mavi boncuklu umut kemanlarıydılar
onlar, ekmek arası çehovdular

t/aş yontarlardı y/emekhanelerine
dize dize
demir attığımız limanda marangoz
emir sattığımız imanda n/isyandılar
umudun bile karneyle alındığı devirde
p/iştiler iş içinde

anı karada birer hasan oğlan
aydınlığa kurucu ortaklardı
eski zehire panzehir çifteleriydiler
babaları kocatepeyken koca savaşta,
kendilerinin savaşı b/aşkaydı savaştepede

Yorum yaz

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.