İzler / Tevfik Fikret

/ 19 Ağustos 2018 / 101 okunma / yorumsuz

Yürürdüm biraz güç, biraz bî-huzur
Dikenlik, çetin, taşlı bir sâhadan
Önüm bir yokuş, hep çakıl, hep diken;
Yürürdüm fakat ben mu’annid, sabûr.

Bu yol böyle sâ’iddi bir minbere;
Cevânib mehâbetli bir makbere,
Fezâsında al bir güneş mübtesimdi…

Mübeşşer adımlarla ettim mürûr
Demin muztarib geçtiğim sâhadan;
Yolum aynı şey: Hep çakıl, hep diken;
Yürürdüm fakat ben mübeşşer, vakûr.

Geçerdim basıp birtakım izlere;
Eğildim, biraz dikkat ettim yere:
O izler benim, hep benim izlerimdi.

(İzler, Hürriyet Yolunda, Rübab-ı Şikeste, Çağrı yayınları, İstanbul, 2012)

Yorum yaz

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.