İNSAN ÇOCUK

/ 20 Aralık 2016 / 46 okunma / yorumsuz

 

Hey, gözleri korkuyla bakan

korkmaya cesur çocuk

Öğren

beklediğin de yarandır beklettiğin de

 

Sanma insan bir çınardır

dinlenmek için gölgesinde

Belki,insan bir çınardı vaktin birinde

Çaresiz kaldı, korkudan baltalarla kesildiğinde

 

 

O zaman insan geç anladı

budama bahanesi şeytanın, hayata karıştırdığı yalandı

İşte o böyle yapayalnız

ve güdük kaldı

 

 

Sen çocuk gözlerinde halen

yapraklar yeşeren çocuk

Öğren

kendi omzundur kafanı koyacağın tek yer

ve insan yaralarından kör olmuştur

başka yaralara merhem olmaya

 

Hey, gözleri yine de sevgiyle filizlenen

sevmeye savaşçı çocuk

Kabullen

kendi gövdenden başka yer yoktur sığınacak

rengi soldurulamamış bahçende

Yorum yaz

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.